Τα δύο παραπάνω είναι βέβαια δύο αυτοτελή θέματα, αλλά ακολουθούν την λογική: Σας κάνω μία ερώτηση με . . .δύο σκέλη. Τέθηκαν κατά την ομιλία ενός αξιόλογου και ποιοτικού επιστήμονα, που παρακολουθήσαμε. *** Ο Πλάτων παρουσιάζεται να ανησυχεί για την δημοκρατία να προειδοποιεί για την τυραννία. Απόρησα και ρώτησα: Είναι άραγε αντιφατικός και ανισόρροπος ο […]

«Το της φύσεως δίκαιον εστί σύμβολον του συμφέροντος εις το μη βλάπτειν αλλήλους μηδέ βλάπτεσθαι» (1). Δηλαδή το δίκαιο της φύσης συμβολίζει το συμφέρον όλων να μη βλάπτουν ο ένας τον άλλον ούτε να βλάπτονται οι ίδιοι. Εδώ έχουμε σύμβολο, συμβολισμό, δηλαδή κάτι που χρειάζεται αποσυμβολισμό, αποκωδικοποίηση (2). Αλλά ας αφήσουμε όμως το επιμέρους και

Ών η σοφία παρασκευάζεται εις την όλου βίου μακαριότητα πολύ μέγιστόν εστί η της φιλίας κτήσις. ( από όλα τα μέσα που επινόησε η σοφία για την επίτευξη της ευτυχίας το μεγαλύτερο είναι η απόκτηση φίλων). Ο γενναίος, περι σοφίαν και φιλίαν μάλιστα γίγνεται, ών το μέν θνητόν αγαθόν, το δέ αθάνατο.( ο ανώτερος άνθρωπος

Ποιος είναι ο Επικούρειος Άνθρωπος; Φυγόπονος, πνευματικά ρηχός, άθεος, διεφθαρμένος ηδονοθήρας, απόμακρος και αντικοινωνικός , εγωπαθής και αδιάφορος για τους άλλους, δειλός και μόνιμα κρυπτόμενος, οπαδός μιας ανήθικης παρωδίας της Ελληνικής Φιλοσοφίας, αυτή είναι σε γενικές γραμμές η αντίληψη που καλώς ή κακώς επικρατεί σήμερα. Όχι ανεξήγητα άλλωστε αφού από την εποχή ακόμα του Επίκουρου,

Απλές σκέψεις για να διώξετε τους φόβους σας και να ελέγξετε τις επιθυμίες σας Ο Επίκουρος, αφού σκέφτηκε τις συνθήκες της ανθρώπινης ζωής, βασισμένος στην αμεσότητα των αισθήσεων και σε εμπειρικές παρατηρήσεις, ξεκίνησε για να φτιάξει τη φιλοσοφική θεραπευτική του πρόταση.

Όπως και στα περιβόλια της φύσης, ο χρόνος ωριμάζει τους αμέτρητους καρπούς της : Έτσι και ο καιρός* μπορεί να ωριμάσει τους ανθρώπους και να οδηγήσει τα βήματά τους σ’ έναν Κήπο. Είναι ο Κήπος μιας ανοικτής αγκαλιάς γεμάτη από τους καρπούς αιωνόβιας ελιάς όπου άλεσε, με έργα όμορφα και λόγια σοφά, το γνήσιο λάδι