Ποιά είναι η πραγματικότητα του κόσμου που μας περιβάλλει; Υπάρχει αντικειμενική Αλήθεια; Έχει ο άνθρωπος πρόσβαση σ’ αυτήν και κατά συνέπεια μπορεί να αποκτηθεί ασφαλής γνώση και με ποιόν τρόπο; Στα ερωτήματα αυτά επιχειρεί να απαντήσει η Γνωσιολογία ή Γνωσιοθεωρία, θεμελιώδης προϋπόθεση της παραπέρα φιλοσοφικής ανάλυσης. Ανάλογα με την απάντηση που θα δοθεί, η φιλοσοφία […]

Θα επαναλάβω αυτό που ήδη έχει λεχθεί πολλές φορές. Ότι δηλ. σε κάθε περίπτωση ξεκινάμε από τον διαχωρισμό ανάμεσα στο φανταστικό και το πραγματικό. Ξεκινάμε πάντα από την αίσθηση. Όλα όσα μας παρέχουν οι αισθήσεις μας είναι το υλικό που δουλεύεται από εμάς και μας δίνει τις παραστάσεις, τις έννοιες, τις κρίσεις, τους συλλογισμούς. Εδώ

Ο Χ. Θεοδωρίδης γράφει «Ξεκαθαρίζοντας το έδαφος από το άχρηστο υλικό, ο Επίκουρος, περιόρισε τη διαλεκτική στους κανόνες που οδηγούν για να σχηματίσουμε σωστές κρίσεις, δηλαδή να ξεχωρίσουμε το πραγματικό από το φανταστικό. Το ξεκαθάρισμα αυτό ο ίδιος το είπε κριτήριο της αλήθειας και το μέρος αυτό της φιλοσοφίας του το ονόμασε Κανονική ή Περί