Κατά την πρόσφατη κρίση που διερχόμαστε, οκτώ επαγγελματίες στην Κρήτη έχουν αυτοκτονήσει κάτω από το βάρος των χρεών τους. . . . . Έτσι ξεκινούσε η εισήγησή μου στο Κήπο το 2009. Σήμερα μετράμε χιλιάδες τέτοιες ανθρώπινες τραγωδίες σε όλη την Ελλάδα. Είπαμε τότε και άλλα πολλά πράγματα γιά τις τράπεζες και την κρίση όπως […]
Θα πρέπει να δεχτούμε ότι στον πρωτόγονο άνθρωπο η φύση, πολλά του δίδαξε και σε αρκετά εξαναγκάστηκε, από τα ίδια τα πράγματα. Κατόπιν το λογικό ήρθε να τελειοποιήσει τα όσα του εμπιστεύτηκε η φύση και να κάνει νέες ανακαλύψεις. Σ’ άλλους λαούς αυτό έγινε πιο νωρίς σ’ άλλους πιο καθυστερημένα και σε ορισμένες χρονικές περιόδους
Ών η σοφία παρασκευάζεται εις την όλου βίου μακαριότητα πολύ μέγιστόν εστί η της φιλίας κτήσις. ( από όλα τα μέσα που επινόησε η σοφία για την επίτευξη της ευτυχίας το μεγαλύτερο είναι η απόκτηση φίλων). Ο γενναίος, περι σοφίαν και φιλίαν μάλιστα γίγνεται, ών το μέν θνητόν αγαθόν, το δέ αθάνατο.( ο ανώτερος άνθρωπος
Ποιος είναι ο Επικούρειος Άνθρωπος; Φυγόπονος, πνευματικά ρηχός, άθεος, διεφθαρμένος ηδονοθήρας, απόμακρος και αντικοινωνικός , εγωπαθής και αδιάφορος για τους άλλους, δειλός και μόνιμα κρυπτόμενος, οπαδός μιας ανήθικης παρωδίας της Ελληνικής Φιλοσοφίας, αυτή είναι σε γενικές γραμμές η αντίληψη που καλώς ή κακώς επικρατεί σήμερα. Όχι ανεξήγητα άλλωστε αφού από την εποχή ακόμα του Επίκουρου,
Ο Ελληνικός Διαφωτισμός Τί στ’ αλήθεια εννοούμε με τον όρο Διαφωτισμό; Σαν Επικούρειος απεχθάνομαι τους ορισμούς, αλλά με ενδιαφέρει να συλλάβω και να αποδώσω το νόημα των λέξεων με όσο περισσότερη σαφήνεια μπορώ. Ο Ιωάννης Δελλής στο βιβλίο του Εισαγωγή στην Φιλοσοφία, γράφει για τον Ευρωπαϊκό διαφωτισμό:
«Τότε καὶ τὸν φιλόσοφον Ἐπίκουρον ἱστοροῦσι διαθρέψαι τοὺς συνήθεις κυάμους πρὸς ἀριθμὸν μετ’ αὐτῶν διανεμόμενον». Όπου αυτό σε μία ελεύθερη μετάφραση θα πει : «Σ’ αυτή τη χώρα έζησα, τούτο τον Κήπο ίδρυσα κι όσοι βρέθηκαν κοντά μου ιστόρησαν, με τα έργα και τα λόγια τους, τη φιλοσοφία μου. Γιατί όλα τους εδώ, είναι κουκιά